पोर्चुगल — पोर्चुगलमा फेब्रुअरी ८, २०२६ मा सम्पन्न दोस्रो चरणको निर्वाचनले देशको राजनीतिक इतिहासमा नयाँ अध्याय थपेको छ । सोसलिस्ट पार्टीका पूर्वमहासचिव तथा अनुभवी राजनीतिज्ञ एन्टोनियो जोसे सेगुरोले आफ्ना प्रतिद्वन्द्वी, अति दक्षिणपन्थी ‘सेगा’ पार्टीका नेता आन्द्रे भेन्चुरालाई भारी मतान्तरले पराजित गर्दै राष्ट्रपतिको पद सुरक्षित गरेका छन् । करिब ६६ प्रतिशत मतसहित सेगुरोको यो जितले पोर्चुगलमा लोकतन्त्र र मध्यमार्गी राजनीतिको विजयका रूपमा हेरिएको छ ।
को हुन् एन्टोनियो जोसे सेगुरो ?
एन्टोनियो जोसे सेगुरोको जन्म ११ मार्च १९६२ मा पोर्चुगलको भित्री भागमा पर्ने कास्टेलो ब्रान्को जिल्लाको पेनामाकोर भन्ने सानो गाउँमा भएको थियो । एक सामान्य मध्यमवर्गीय परिवारमा हुर्केका सेगुरोको बाल्यकाल गाउँले परिवेशमै बित्यो ।
बाल्यकालमा उनले स्थानीय ‘असोसिएसन डेस्पोर्टिभा पेनामाकोरेन्स’ क्लबबाट फुटबल खेल्थे भने विद्यालयमा हुँदा विद्यालयको पत्रिकामा सक्रिय भएर काम गरेका थिए । यो उनको सानैदेखिको नेतृत्वदायी र सामाजिक स्वभावको सङ्केत थियो ।
उनको शैक्षिक योग्यता पनि अब्बल छ। उनले लिस्बनको ‘युनिभर्सिडाडे अटोनोमा’ बाट अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्धमा स्नातक गरेका छन् भने ‘ISCTE-IUL’ बाट राजनीति शास्त्रमा स्नातकोत्तर हासिल गरेका छन् । राजनीतिमा पूर्णकालीन हुनुअघि र बीचको समयमा उनी विश्वविद्यालयमा प्राध्यापन पेसामा पनि संलग्न थिए, जसले उनलाई बौद्धिक नेताको छवि बनाउन मद्दत गर्यो ।
राजनीतिक यात्रा : विद्यार्थी नेतादेखि राष्ट्रपतिसम्म
सेगुरोको राजनीतिक यात्रा निकै कलिलो उमेरदेखि सुरु भएको हो । उनी किशोरावस्था देखिनै पोर्चुगलको सोसलिस्ट पार्टी (PS) को युवा सङ्गठन ‘सोसलिस्ट युथ’ (JS) मा आबद्ध भए । उनको लगनशीलता र वाककलाका कारण सन् १९९० देखि १९९४ सम्म उनले सोसलिस्ट युथको महासचिवको जिम्मेवारी सम्हाले ।
सन् १९९१ मा उनी पहिलो पटक सांसदका रूपमा निर्वाचित भएपछि राष्ट्रिय राजनीतिमा उनको औपचारिक प्रवेश भयो । पूर्वप्रधानमन्त्री एन्टोनियो गुटेरेस (हाल संयुक्त राष्ट्रसंघका महासचिव) को सरकारमा उनले निकै महत्त्वपूर्ण जिम्मेवारीहरू सम्हालेका थिए । सन् १९९५ पछि उनले ‘युवा मामिला राज्यमन्त्री’ र पछि प्रधानमन्त्रीको सहायक राज्यमन्त्रीको रूपमा काम गरे।
उनको अनुभव केवल पोर्चुगलमा मात्र सीमित रहेन; सन् १९९९ देखि २००१ सम्म उनी युरोपेली संसदको सदस्य समेत बने । त्यहाँ उनले संवैधानिक मामिला समितिमा रहेर काम गरे । त्यसपछि उनी पुन: पोर्चुगल फर्किएर एन्टोनियो गुटेरेसको मन्त्रिपरिषद्मा मन्त्रीको भूमिका निर्वाह गरे ।
राजनीतिक आरोह-अवरोह र पुनरागमन
सेगुरोको राजनीतिक जीवन सधैं सहज भने रहेन । सन् २०११ मा जब पोर्चुगल गम्भीर आर्थिक सङ्कटमा थियो, उनी सोसलिस्ट पार्टीको महासचिव (प्रमुख नेता) चुनिए । तर, सन् २०१४ मा पार्टीभित्रको आन्तरिक चुनावमा हालका प्रभावशाली नेता एन्टोनियो कोस्टासँग पराजित भएपछि उनले महासचिव पद गुमाए । त्यसपछि उनी सक्रिय राजनीतिबाट केही टाढा रही प्राध्यापन र अध्ययनमा केन्द्रित भए । धेरैले उनको राजनीतिक भविष्य सकिएको अनुमान गरेका थिए ।
तर, सन् २०२६ को राष्ट्रपति निर्वाचनमा ‘मध्यमार्गी’ र ‘सुरक्षित’ उम्मेदवारका रूपमा उनले बलियो पुनरागमन गरे । अति दक्षिणपन्थी उग्रवादको उदय भइरहेको समयमा पोर्चुगलका जनताले सेगुरोको शान्त, अनुभवी र लोकतान्त्रिक छविलाई विश्वास गरे । उनले आफ्नो विजय मन्तव्यमा आफू सबै पोर्चुगिज जनताको राष्ट्रपति हुने र सरकारसँग मिलेर देशको हितमा काम गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेका छन् ।
यो जितसँगै ६३ वर्षीय सेगुरो पोर्चुगलको लोकतान्त्रिक इतिहासमा आठौँ राष्ट्रपति बनेका छन्, जसले अबको ५ वर्षका लागि ‘बेलेम प्यालेस’ (राष्ट्रपतिको कार्यालय) बाट देशको अभिभावकत्व ग्रहण गर्नेछन् ।
